Homeopathie

apothecary-730292_960_720Wat is homeopathie?

Homeopathie is een geneeswijze waarbij het zelfherstellend vermogen van het lichaam geprikkeld en geactiveerd wordt. Het principe van homeopathie is dat iemand van een aandoening of ziekte kan herstellen door het toedienen van een homeopathisch geneesmiddel dat bij een gezond mens dezelfde symptomen oproept als de betreffende aandoening of ziekte.

Verschillende soorten homeopathie

Klassieke homeopathie

Met behulp van de klassieke homeopathie wordt er niet alleen naar de specifieke klacht of klachten gekeken, maar ook naar levensstijl, vroegere ziekten, eerdere behandelingen, mentale klachten, emotionele aspecten, persoonlijke kenmerken en karaktereigenschappen.

Daardoor kan er een homeopathisch middel worden gevonden dat zo goed mogelijk past bij u als uniek mens. Een homeopathisch consult vraagt daardoor ook meer tijd als een regulier consult.

Klinische homeopathie

In de klinische homeopathie worden de geneesmiddelen op basis van de specifieke klacht gekozen. Deze methode werkt o.a. in acute situaties en wordt ook bij het gebruik van zelfzorgmiddelen toegepast. Soms kan gewerkt worden met complexgeneesmiddelen. Deze bevatten meerdere homeopathische middelen, die kunnen worden ingezet bij ondersteuning van de ontgifting, de weerstand, de spijsvertering etc.

Acute klachten

Onder acute ziekten worden ziekten verstaan die in korte tijd zich hebben ontwikkeld en die in het algemeen kort duren. Meestal worden ze veroorzaakt door micro-organismen, zoals bacteriën, virussen, schimmels en parasieten. Voorbeelden van acute ziekten zijn griep, de meeste kinderziekten, acute middenoorontsteking, acute bronchitis en longontsteking, maar ook ziekten als cholera, tyfus en gele koorts. Sommige acute ziekten genezen vanzelf, zoals bijvoorbeeld verkoudheid en griep, maar andere ziekten kunnen tot de dood leiden als ze niet worden behandeld. Homeopathie kreeg in de negentiende eeuw enorme aanhang door de effectieve behandeling van cholera-epidemieën. Tegenwoordig kan homeopathie een grote rol spelen bij het sneller genezen van acute ziekten. Zo is acute middenoorontsteking homeopathisch meestal goed te behandelen, waardoor kinderen soms heel snel weer beter kunnen zijn!

Chronische klachten

Onder chronische klachten worden klachten verstaan, die in principe niet vanzelf genezen en steeds ernstiger dreigen te worden. Het aantal chronisch zieken is de laatste jaren in de westerse wereld enorm toegenomen. Voorbeelden van chronische aandoeningen zijn chronische verkoudheden, chronische bronchitis en eczeem, maar ook de zogenaamde auto-immuunziekten zoals psoriasis, reumatoïde artritis en MS. De reguliere geneeskunde kent vaak wel geneesmiddelen om klachten te verlichten. Ook met goed gekozen homeopathische geneesmiddelen is het in veel gevallen mogelijk de gezondheidstoestand aanmerkelijk te kunnen verbeteren.

Homeopathische middelen

Het basismateriaal van homeopathische middelen kan bestaan uit planten of stoffen die een minerale of dierlijke oorsprong hebben. Alle middelen zijn in hun werkzaamheid getest op mensen, niet op dieren. Meestal kunnen homeopathische geneesmiddelen naast andere, reguliere geneesmiddelen gebruikt worden.

Bereiding van homeopathische geneesmiddelen

Uit het basismateriaal wordt eerst een oertinctuur bereid. Deze wordt vervolgens gepotentieerd, dat wil zeggen: volgens een bepaalde methode verdund en geschud. Potentiëren gebeurt in stappen van één op tien of één op honderd. In het eerste geval ontstaat een D (decimaal)-potentie en in het tweede een C (centesimaal)-potentie. Achter de Latijnse naam van het geneesmiddel staat de verdunning, bijvoorbeeld Arnica D3.

homeopathy-1409035_960_720

Geregistreerde geneesmiddelen

Voor alle medicijnen in Nederland geldt een strenge selectie voordat zij mogen worden verkocht. Dit geldt ook voor homeopathische geneesmiddelen. Via de websites van het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) en het Agentschap CBG en Neprofarm hebt u inzicht in de lijsten van geregistreerde homeopathische geneesmiddelen.

Wetenschappelijk onderzoek

Wereldwijd is veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de werking van homeopathie en hierover zijn veel publicaties verschenen. Wetenschappelijk onderzoek naar geneesmiddelen is duur. Steeds meer landen, waaronder recent de Europese Unie, stellen budgetten beschikbaar voor onderzoek naar complementaire geneeswijzen.

Publicaties

Op de websites van de VHAN en NVKH vindt u diverse onderzoeken.

  • CAM (Complementary and Alternative Medicine); Onderzoekersnetwerk van complementaire en alternatieve behandelmethode
  • Medline; overzicht informatie en onderzoeken homeopathie
  • NVKH
  • Stichting voor Innovatief Onderzoek en onderwijs voor Complementaire Behandelwijzen IOCOB
  • VHAN
  • ZonMw; Ned. Organisatie voor Gezondheidsonderzoek en Zorginnovatie

Enkele feiten

Homeopathie wordt wereldwijd in toenemende mate toegepast en is in verschillende landen wettelijk erkend als geneeswijze c.q. specialisme. De Verenigde Staten geven jaarlijks 100 miljoen euro aan het National Center for Complementary and Alternative Medicine om onderzoek te doen op het gebied van complementaire geneeskunde. Denemarken kent eveneens een dergelijk centrum aan de universiteit van Arhus en ook de Noorse regering stelt jaarlijks geld beschikbaar voor onderzoek op dit gebied. In Europa wordt homeopathie wettelijk erkend in Groot-Brittannië, België, Zwitserland, Spanje, Portugal, Hongarije, Roemenië, Bulgarije, Tsjechië, Georgië en Rusland.

Historie

De grondlegger van de homeopathie is de Duitse arts en scheikundige Samuel Friedrich Christian Hahnemann (1755-1843). Hij introduceerde voor het eerst de naam ‘homeopathie’, afgeleid van de Griekse woorden ‘homoios’(gelijksoortig) en ‘pathos’ (lijden). In 1796 formuleerde hij het gelijksoortigheidsprincipe, ook wel de similiawet genoemd. Dit principe houdt in dat iemand van een ziekte kan worden genezen door het toedienen van een zeer kleine hoeveelheid stof die bij een gezond mens dezelfde symptomen oproept als de betreffende ziekte. Hoe dat kan? Uit hedendaags celonderzoek aan de Universiteit van Utrecht* is gebleken dat een kleine dosis van een giftige stof het zelfherstellend vermogen van de cel (stimulering van verschillende specifieke hersteleiwitten) kan verhogen. Uit dat onderzoek bleek dat hoe meer die kleine dosis van de gebruikte stof op de oorspronkelijke stof lijkt die schade aan de cel had aangebracht, hoe duidelijker dit effect was. Bij een kleine dosis van een heel andere giftige stof dan de oorspronkelijke stof die was uitgetest, trad dit effect niet op. We kunnen dus stellen dat in hedendaags wetenschappelijk fundamenteel onderzoek het similiaprincipe, zoals door Hahnemann geformuleerd, op celniveau is aangetoond.

Hahnemann is dan wel de grondlegger van de homeopathie zoals wij die nu kennen, maar de oorsprong van de homeopathische geneeswijze gaat veel verder terug. De Griekse arts en natuurfilosoof Empedokles, die leefde in de vijfde eeuw voor Christus, was bekend met het idee dat het gelijksoortige door het gelijksoortige genezen kan worden. De Griekse geleerde Hippocrates (460-359 voor Christus) gebruikte ook het gelijksoortigeheidsprincipe: ‘similia similibus curentur’. Hippocrates is de grondlegger van de hedendaagse artsenij en nog steeds leggen alle artsen ter wereld een eed af gebaseerd op zijn uitgangspunten. De Zwitserse artsalchemist Paracelsus (1493-1541) onderkende eveneens dat ziekteverschijnselen door een vergiftiging met een kleine hoeveelheid van het gelijke vergif konden verdwijnen. Paracelsus gebruikte zijn verworven kennis door mineralen en plantenextracten in de geneeskunde toe te passen.

*R. Van Wijk en F.A.C. Wiegant. ‘Postconditioning hormesis and the homeopathic similia principle: molecular aspects’. In: Human and Experimental Toxicology (2010).

Print Friendly

Comments are closed